لطفا این حق را به من بده!

تا بگویم تو کیستی!

لا اقل در خیال من.

لا اقل در خیال تو....

یاهمانم که هستم!

یا اشتباه فکر می کنیم؟

ترس به دلم راه نده

لطفا...!

بگذار آزادانه بیان کنم.

من جمع شده ام در تو!

در خودم!

در جمع خودمانی مان....

فقط ما...... .

من همه حرفهایت را می فهمم....

بگذار تو را از خود بدانم!

تا حرفهایم را بازگو کنم.....

آنچه که گفتنی دارم از تو....

راستی......

(بین خودمان بماند)!

تو حرف نداری.....

لطفا چشمهایت را به من قرض بده.

 

پی نوشت ۱ـ دمت گرم و سرت سبز!